มาตามคำชวน

อ่านจบแล้วมันก็มีคำถามว่า การมีคู่ ในความคิดของคุณน่ะหมายถึงอะไร

เพราะในสังคมการมีคู่ ในความคิดของแต่ละคนก็แตกต่างกันออกไป  บางคนเพราะเหตุผลเรื่องธุรกิจ กลไกของสังคม หรือคิดว่าใช่(แม้จะมาบอกว่าไม่ใช่ภายหลัง)

แต่ส่วนใหญ่แล้วเหตุผลของการหาคู่ครองของมนุษย์แรกเริ่มน่าจะเป็นกลไกตตามธรรมชาติที่ต้องมีการสืบเผ่าพันธ์

เมื่อเราพัฒนาความคิดและจิตวิญญาณของความรักมากขึ้น  กลไกในการหาคู่ครองมันก็มีความซับซ้อนขึ้น

มันพันจากการตีหัวเอาผู้หญิงเข้าถ้ำ มาเป็นการไปขอมาเป็นภรรยา( แล้วกลับมาเป็นสมสู่แบบตามใจฉัน)

มันหลุดจากการไร้พิธีมามีพิธี (แล้วกลับไปไร้พิธี)

(ที่สุดแล้วเหตุผลเดียวคือธรรมชาติในตัวที่ต้องการการสืบเผ่าพันธ์)

จอมุทธต้องตั้งโจทย์แล้วล่ะการมีคู่หมายถึงอะไร  คุณจะได้เดินหาคำตอบได้ถูกทาง

การมีคู่ในความคิดของพี่เองแล้ว  พี่ยกให้มันซับซ้อนกว่านั้นนะ

แม้เราต้องการสืบเผ่าพันธุ์มนุษย์แต่หากเราที่เรียกตัวเองว่าสัตว์ประเสริฐเหนือกว่าสัตว์ทั้งหลายในโลกแล้ว

เหตุแห่งการตัดสินใจที่จะเป็นคู่ครอง ต้องเริ่มจากความรัก(ไม่ใช่ใคร่)และต้องถูกประคับประคองด้วยความดีงาม

มันจะได้ประคับประคองโลกไปด้วยไง

ก่อนที่คุณจอมยุทธจะงง

พี่ฟันธงไปว่า  มันไม่จำเป็นหรอกว่าจะมีหรือไม่มีคู่ แต่มันจำเป็นที่มนุษย์ต้องเรียนรู้เรื่องความรัก

ให้ก้าวพ้นจากรักตัวเอง รักคนที่รักเรา มาเป็นรักใครสักคนที่อาจไม่รักเรา  รักใครๆที่แม้อาจจะไม่ได้ให้ผลประโยชน์กับเรา

และรักใครสักคนเพียงแค่เรารู้สึกว่าเรารัก(ใช่ ชอบ หรือคนนี้หรือเปล่า)

ไม่ว่ามันจะให้เราสุขหรือทุกข์ก็ไม่ได้สำคัญไปกว่าการที่ทำให้เราเรียนรู้การมีชีวิตอยู่โดยผ่านมัน(ความรัก)

อย่างที่บอกว่าบางทีตัวเราก็ยังไม่เข้าใจตัวเอง พี่เคยผ่านจุดนั้นมานะ  มาช่วงหนึ่งเราก็พบว่าสิ่งที่เราทำอยู่มันกำลังไม่สอดคล้องกับ ชีวิตแล้ว

นั่นก็เพราะเราตั้งโจทย์กับตัวเองในตนแรกไว้อย่างไร แม้ตอบโจทย์ได้เราอาจจะเพิ่งมารู้ได้ว่าตั้งโจทย์ผิด

(ก้ไม่เป็นไรนี่  เราก็ตั้งใหม่ )

 วันนึงเมื่อคิดว่า เราอยากได้เงิน แล้วมีความสุขเราไปหาเงินแต่พบว่ามันไม่สร้างความสุขเราก็มาตั้งคำถามและเริ่มหาคำตอบใหม่

พี่ไม่กลัวเสียเวลากับการค้นหา มันดีกว่าจมจ่อมกับกองทุกข์ที่ว่าตัวเองเลือกผิด เดินผิด

กับเรื่องความรักเช่นกัน

แม้ถึงจุดที่ต้องเลือกแล้ว พี่ก้คิดว่าเราไม่ควรหยุดที่จะเรียนรู้ซึ่งกันและกัน

เมื่อเหตุแห่งการเลือกนั้นคือการเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไป

เราก็ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับส่วนที่เราไม่ต้องการมาเติมเต็มที่อีกฝ่ายพกพามาด้วย

(อันนี้ถ้าจอมยุทธมีคู่จริงๆแล้วค่อยว่ากันอีกทีนะ เพราะเหตุแห่งการเลือกมันแตกต่างกันได้มากมาย )

สรุปๆ  เอาว่าอย่ากลัวในการใช้ชีวิตก็แล้วกัน ศึกษาทุกชีวิตที่ผ่านเข้า บางทีเราจะเจอคำตอบของตัวเองในนั้นแหล่ะ

เมื่อได้คำตอบแล้ว  ก็ต้องมาคิดกันอีกแหล่ะว่าจะอยู่กับคำตอบที่หาเจออย่างไร(อยู่ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการใช้ชีวิตคู่นะ หมายถึงการใช้ชีวิตหลังเจอคำตอบ)

คนบางคนแค่การได้รักก็เป็นเหตุผลของการมีชีวิตอยู่แล้ว แค่เรารุ้ว่าจะวางใจไว้ตรงไหนแล้วมันพอ มันมีความสุข

และอย่ากลัวกับการใช้ชีวิตเพราะทุกๆสิ่งที่เข้ามาสร้างทุกขืหรือสุขนั้น  มันทำให้เราเติบโตไปทีละเล้กละน้อยเช่นกัน

ปล. ตั้งความหมายของชีวิตไว้อย่างไรล่ะ ของพี่คือการเรียนรู้ มันเลยตั้งคำถามและหาคำตอบไปเรื่อยๆไง

ปล.2 ถ้าตั้งยากมากๆก้ต้องทำใจว่าวิธีหาคำตอบอาจไม่ง่าย(เหมือนเอนทรีนี้เลย..อิอิ)

ปล.3  ยาวพอยัง หุหุ

ปล.4 แบบจอมยุทธน่ะพี่ว่าชีวิตคงมีคำถามไปเรื่อยๆแหล่ะ แนวๆเจ้าหนูจำไม ^_^ เวลาหาคำตอบก็ทำให้สนุกซะก็แฮปปี้แล้วล่ะ

อืม แหม คำถามเยอะจังตอบอันไหนก่อนดีน๊า

แถมแต่ละข้อ ก้อตอบยากเสียด้วยสิ อืมมมม

คนเราเกิดมาเขาว่าต้องมีคู่ หรือที่เขาว่า เนื้อคู่น่ะ

เกิดมาก้อได้รับรู้มาแบบนี้กันหมดอ่ะ

แต่ก้อคงไม่จำเป็นหรอกที่เราจะมีคู่ บางคนอยู่คนเดวก้อได้

บางคนอยากมีคู่ไว้เพื่อหลายๆ เหตุผลต่างจิตต่างใจ

บ้างก็เพื่อสร้างครอบครัว อยากมีทายาท

บ้างก้อกลัวเหงาอยู่คนเดวยามแก่

สำหรับสุอยู่คนเดวสบายดี ทั้งกายและใจ อิอิ

อยู่มาจนชินอ่ะมั๊ง อิอิ

และการที่เรายอมคนๆ นึง คงไม่ใช่เพราะเค้าเปนคนที่ใช่เสมอไปหรอก

เพราะบางคนก้อยอมให้คนที่ตัวเองคิดว่า ชอบ หรือ รัก และคิดว่าคนๆ นั้น

คือคนที่ใช่ โดยที่บางทีอาจจะไม่ใช่ก้อได้ เพราะกลัวที่จะเสียเค้าไป

กลัวไม่มีคู่ ไม่มีแฟน ไม่มีคนให้รัก  

แต่ถ้าเปนคนที่ตัวเองใช้หัวใจความรู้สึก ไตร่ตรองแล้ว ว่าคนๆ นี้แหละ

คือคนที่ใช่ ก้อจะยอมทำในสิ่งที่ทำแล้วต่างมีความสุข เพราะไม่คิดถึง

ความลำบากของตัวเองหรือความทุกข์ของตัวเอง คิดถึงแต่ความสุขของคนๆ นั้น

พอเหนเค้ามีความสุขเราเองก้อสุขใจตาม ทำให้ลืมคิดไปว่าลำบากแค่ไหน

ที่ทำหรือยอมให้ในบางสิ่ง อันนี้รู้ดีเพราะเคยเป็น แล้วก้อไม่เคยเปลี่ยนความคิด

ว่าคนๆ นั้นคือคนที่ใช่ ที่เรารัก แต่ ถ้าไม่สามารถครองคู่กันได้ ก้อไม่จำเป็น

ต้องจมอยู่กับเขาคนนั้นไปตลอดชีวิต เพราะชีวิตยังมีอะไรที่ต้องเข้ามาหาเรา

อีกเยอะ ไม่ว่าจะเปนผู้คนใหม่ๆ สิ่งใหม่ๆ เรื่องใหม่ๆ อาจมีอะไรใหม่ๆ ให้เราก้อได้

ถ้าเปนคนใหม่ ก้ออาจเปนคนที่มีอะไรที่เราคิดว่าใช่แต่เปนอีกรูปแบบนึง ที่เรา

ก้ออาจชอบหรือรักเขาได้เหมือนกัน แค่รู้จัก เข้าใจ และยอมรับ หัวใจตัวเอง  ก้อพอแล้ว

o^_^o

โย่ว สาวราศีพฤษภ แวะมาเยี่ยมแล่ว

สเปชอลังการงานสร้าง อ่านวันเดียวไม่จบแน่ๆ

สงสัยวันหลังต้องมาอ่านต่อ วันนี้ตาลาย เอิ๊กๆๆๆ

ปล. ไม่มีคู่ไม่ผิด แต่เหงา ! รีบหาเถอะ...ลั๊น ลันลา